Archive for the ‘Gönen Şiirleri’ Category

Gönen’de sevdim

Sildim defterimden aşka isyanı,
Güllerin dengini Gönen’de sevdim;
Anmak çok zor elbet eski nisyanı
Sevdanın rengini Gönen de sevdim.

Gök yazı içinde gurbet tadınca,
Eskimez haslet var, ruhu kadınca;
Bu şehrin zihnimde derin adınca,
Sevgi de engini Gönen de sevdim.

Nice hikâyem var, gelmez gerisi,
Gürcüsü, Pomak’ı, Çerkez, Çerisi;
Kimden kudret almış bilmem perisi,
Gönülce zengini Gönen de sevdim.

Bir derin ovanın içinde, düzde,
Zaman bu şehirde yaz ile güz de;
Sevgiden bakışlar ararken yüzde,
Gül diken cengini Gönen de sevdim.

Yazılmış, silinmez kader alından,
Kimseler bilmesin gönül halından.
Geçme ömrüm tutun hayat dalından,
Varlığın benginin Gönen’de sevdim.

Korkum ayrı kalmak sevda ilinden,
Tutuşmak, kül olmak aşkın dilinden;
Ben kabrim üstünde biten gülünden,
Özümde yangını Gönen de sevdim.

                              Hamit Hayal

Diyar-ı Gönen

Engin sevgilerin kutsal diyarı,
Kudretin çağına ermede Gönen;
Hangi hanesinde hicran yarası,
Yıldızdan gülleri dermede Gönen.

En engin yürekle aslan bucağı,
Sanki bir annenin derin kucağı;
Bu şehrin tüterken kutsal ocağı,
Elbet yüreğinden vermede Gönen.

Has bahçe içinde yıldız gülleri,
Yüzüne bürünmüş ince tülleri;
O eski sevdanın sönmüş külleri,
Gördüm ki sefalar sürmede Gönen.

Bilmiyorum var mı deyip de keşke,
Gönende düşmemiş bir derin aşka;
Hayatı başkadır, sevdası başka,
Sevdalardan düş örmede Gönen.

Bildiğim ruhlarda inat ve ahtlar,
Her gönülde sultan, yürekte tahtlar;
Diyar- Gönen de yücelmiş bahtlar,
Nice güzel günler görmede Gönen.

Gök yazı içinde düzde bu şehir,
Elbette sevinç her yüzde bu şehir;
Ayrılık olmayan güzde bu şehir,
Sevgisiz kalmayı yermede Gönen.

Hamit Hayal / Gönen / 07.12.2012

Bilmez bu şehir

Benim bu şehir de can olduğumu,
Elekte elensem bilmez bu şehir;
Belki bir gönülde han olduğumu,
Sevdaya belensem bilmez bu şehir.

Hasretler kemirir, ayrılık yerde,
Yalnızlık içimde döner bir derde;
Gecesi üstümde hep perde, perde,
Merhamet dilensem bilmez bu şehir.

Dert inletir, sitem beni yaralar,
Belki bir gün dost kapımı aralar;
Çare değil bağlansam da karalar,
İnleyip, ilensem bilmez bu şehir.

Yıllar var ki zihnim hayal kurmada,
Ruhum kasvet eder, aklım durmada;
Gönen’den bir derin gölge vurmada,
Bülbülce çilensem bilmez bu şehir.

Gönen’in yağmıyor dağlarına kar,
Özümde bir alev beni hep yakar;
Vefasız gelir mi, yolara bakar,
Ardınca dillensem bilmez bu şehir.

Gönen’e olmayan bir yolda şimdi,
Ağlarsın gözlerim var dol da şimdi;
Bu zulme bir şahit sen olda şimdi,
Derinden bilensem bilmez bu şehir.

                     Hamit Hayal

Güzün var senin şehir

Belki zaman yenecek, açacak ya aramı
Hatıramdan silinmez yüzün var senin şehir.
Kadim zamandan beri onulmaz bir yaramı,
Neden sokaklarında hüzün var senin şehir?

Ey Gönen, ey sevgili, nice gönlümdeki yar,
Kader rüzgârlarımın savurduğu son diyar;
Kudretten mi düştün, belki gönlün ihtiyar,
Yaşamaya verilmiş sözün var senin şehir.

Bir kader mührü sanki zamanlara adınca,
Bildiğim hep aydınlık şafakların tadınca;
Gurbetim olan şehir ansam da hep yâdınca,
Sırlar alemi denen özün var senin şehir.

Yağmurlarla ıslanmış, rahmetinle sözde yaş,
Belki de kaderin bu, ta derinde, özde yaş;
Neden Gönen denince saçımda kar, gözde yaş,
Yüreğinde bir ateş, közün var senin şehir.

İçten içe yanmada, savrulmadayken küller,
Aydan simalar gördüm kuşanmış rengin tüller;
Bütün ihtişamıyla belki açacak güller,
Oysaki yaşanacak güzün var senin şehir.

Ağlayan gözlerimden hayat buldukça yaşta,
Bütün faniler göçer, Gönen kalır en başta;
Bir gün yazarlar seni adın bir bengi taşta,
Kaderden bir kitapta cüzün var senin şehir.

          Hamit Hayal/Gönen/ 06.09.2009

Bilmez bu şehir

Benim bu şehir de can olduğumu,
Elekte elensem bilmez bu şehir;
Belki bir gönülde han olduğumu,
Sevdaya belensem bilmez bu şehir.

Hasretler kemirir, ayrılık yerde,
Yalnızlık içimde döner bir derde;
Gecesi üstümde hep perde, perde,
Merhamet dilensem bilmez bu şehir.

Dert inletir, sitem beni yaralar,
Belki bir gün dost kapımı aralar;
Çare değil bağlansam da karalar,
İnleyip, ilensem bilmez bu şehir.

Yıllar var ki zihnim hayal kurmada,
Ruhum kasvet eder, aklım durmada;
Gönen’den bir derin gölge vurmada,
Bülbülce çilensem bilmez bu şehir.

Gönen’in yağmıyor dağlarına kar,
Özümde bir alev beni hep yakar;
Vefasız gelir mi, yolara bakar,
Ardınca dillensem bilmez bu şehir.

Gönen’e olmayan bir yolda şimdi,
Ağlarsın gözlerim var dol da şimdi;
Bu zulme bir şahit sen olda şimdi,
Derinden bilensem bilmez bu şehir.

                      Hamit Hayal

Search
Advertisement
Uyarı
Yayınlanan yazıların tüm hakları 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun telif haklarına ilişkin hükümlerine göre Hamit Hayal’e aittir.Alıntı yapılan yazı, alıntı yapılan yazıya aktif link verilerek kullanılabilir
Yazılarımızın bir kısmına Facebook sayfamızdan da ulaşabilirsiniz
Sayfalar
Son Yazılar
Slideshow
Gallery
1974 1975 4_0 3_0 2_0 6
memurlar.net
Tarihte Bugün

Tarihte Bugün v.8.0
NewStatPress
Visits today: _
UserOnline
1 User Browsing This Page.
Users: 1 Guest
Arşivler
Son Yorumlar