Archive for the ‘Tarih ve Kahramanlık Şiirleri’ Category

Geçmiş zaman bizim için bir rüya

Milletimin hasletinden çağ yoksun,
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.
İsterdim ki Muhammedi gül koksun.
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Unutmak zor hüzün değmiş lalemi,
Yemende biz soldurmuşuz halemi.
Kafkasya’da mazlum İslam Âlemi,
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Nasıl viran oldu, düştü tacımız,
Kudüs bizim ortak, onmaz acımız.
Namus ehli Bosna’da ki bacımız
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Bir tarih var, hakikatin izinde,
Dünü yazdım, siz yolları çizin de;
Öksüz balam hasretlerin dizinde,
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Kurulu bir saat bir gün vuran da,
Bir olur mu yürüyenle duranda.
Yüce Allah bir yol çizmiş kuranda,
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Ne hayaldir bu hasretim ne hülya,
Geçmiş zaman bizim için bir rüya.
Acıların mahvettiği bu dünya
Bekliyor ki kıyam etsin bu devlet.

Hamit Hayal / Gönen / 27.06.2017

Giy aşkını gönül, zırhını kuşan

Aziz vatanımın her bir taşına
Rengin kaderimden engin öz verdim.
Türklüğü koydum da sözün başına,
Şimdi perde inmiş bir çift göz verdim.

Gelinlik çağında kızımın vakti
İmanla yapmışız bir gönül akti.
Şu vatan uğruna ömürden nakti
Nesilden nesile yüz bin kez verdim.

Sonsuzluk demine artık ulaşan
Şahadet ehline yetmez mi bu şan.
Giy aşkını gönül, zırhını kuşan
Toprağa önce kış, sonra yaz verdim.

Gazam baki kalsın, saklı hazarım
Destanlar mı gerek, yine yazarım.
Şimdi bir gerçeğe değdi nazarım
Bu aşka şımarsın diye yüz verdim.

Dağı, taşı, gülü hep başka bu yer
Konudur sevdaya, her aşka bu yer
Son sevgili dedim, buldum da değer
Ruhlar tutuştursun diye köz verdim.

Alnımdaki yazı, kaderden hüküm
Vatana sevdamdır en ağır yüküm.
Ömrümü armağan etmeye Türk’üm
Namusum, şerefim diye söz verdim.

Hamit Hayal / Gönen / 13.12.2016

Zaman bize bir günde gül bırakır

Bu yerlerde bozkır ıssız ve engin
Gün altında ne kalpleri yakarken.
Bir yerlerde bir tarih var ve zengin
Ne zamanlar gördüm düne akarken.

Tarih der ki sayfasının birinde
Ne sıradan yaşam burada ne sorun.
Güzel yüzler gül saçarmış şirinde
Makam, mevki, mansıp ya da ne orun

Kim aşina, kiminin bir bildiği
Ulu atam şimdi çekmiş bir perde.
Kim ne bilsin hatıramdan sildiği
En görkemli yüce dağlar bu yerde

Bu yer ruhun ötelere erdiği.
Aslında dün başlamakta biterken.
Bir hasrettir bize geri verdiği
Kimse kalmaz bugün dünü iterken.

Diriliş var yine belki yakında
Bozkırların zor çağrısı rüyamda.
Yine Türk’ü gördüm kutsal akında
Kalbin bir hoş ağrısı var rüyamda.

Anladım ki kapılınca bu sele
Zaman bize bir günde gül bırakır.
Olmak ya da olmamakmış mesele
Ya da yakar bir günde kül bırakır.

Hamit Hayal / Gönen / 24.04.2016

Bu kahraman millet, Türk Anadolu

Hüzün bize kader, ağlarken dil şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.
Yine bir sevdayla gül açmış, il şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Şu kara toprağa bir ömür katan
Alp Arslan ceddindi, Fatihti atan.
Bir gül bahçesinde sonsuza yatan
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Toprağa düşerken bile en metin
Ruhun mu muzdarip, sızlar mı etin?
Dünyada ölmekten daha ne çetin
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Daha bir fidansın tazesin, dinçte
Dünyayı zül saydık, ölümü hiç de.
Çağlayan en derin hasret var içte
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Her öykün bir akıl, zarafet nükten
Kader mesul tutmuş Hak denen yükten.
Allah’a emanet her şehit Türkten
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Sarsılmaz irade, kalp iman dolu
Sarp dağlardan geçti istiklal yolu.
Bu kahraman millet, Türk Anadolu
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Hamit Hayal / Gönen / 20.02.2016

Vatan

Bahtıma yazılmış mukaddes mülküm
İlk ve son adımı attığım toprak.
İmanla yoğrulmuş en yüce ülküm
Vatan her duyguyu tattığım toprak.

Belki de kaderin en güzel cüzü
Cennetten bir misal burada yeryüzü.
Ne zaman kalbime düştüyse güzü
Nice hasretime kattığım toprak.

Benzim solar belki, sararır betim
Ruhumla yanarım, muzdarip etim.
Şafak sökmesini bekler her yetim
Uğrunda belaya çattığım toprak.

Çok bayramlar tattık, ağladık yasta
Kem talih dedim ben her arsız kasta.
Sevmekle vurgunum, gülüne hasta
Nice aşka dilek tuttuğum toprak.

Ya sonsuz hayaldir ya da bir rüya
Vatan bir âlemdir, farklı bir dünya
Sevenler de ölür, hakikat bu ya
Koynunda sonsuza yattığım toprak.

Hamit Hayal / Gönen / 04.02.2016

Bu çağ gözyaşından ne verdi başka

Kutlu bir menzilde Hira, Nur Dağı
Neden yürümeyip, duruyor Türkler?
Düşündüm muhteşem yeni bir çağı
Dünyayı yeniden kuruyor Türkler.

Kanatlı bir atlı gelir mi dize
Çağlar yol veriyor, çekilip bize.
Kadere doğru bir yol çize çize
Yeniden bir mühür vuruyor Türkler.

Elbet yenmek için vardır her sorun
Gelmek elzem oldu üstünden zorun.
Dede tarih yazdı, devraldı torun
Yeni bir bakışla yoruyor Türkler.

Kalpler hakikate meyildi çünkü
Gövde düştü, başlar eğildi çünkü.
Bir zamanlar böyle değildi çünkü
Nurlu şafaklara varıyor Türkler.

Hakikat zannedip hayali kaşka
Sanki bir masalda gelmişti aşka.
Bu çağ gözyaşından ne verdi başka
Düşün, yaraları sarıyor Türkler.

Bu davaya baş koyup, can verenler
Geri döndü tarihten Alperenler.
Su üstüne seccadeler serenler
Artık kıblesini arıyor Türkler.

Hamit Hayal / Gönen / 02.02.2016

Vatan sevmek elbet aşkın en zoru

                                     Türkün sonsuzlaşan çocuklarına

Sonsuzluk yolunda belki bir fasıl
Ebedi bir yaza hazan şehidim.
Daha ne gördün sen, cennet var asıl
Der mutlu bir kader yazan şehidim.

Kalbinde taşırdın ateşten koru
Vatan sevmek elbet aşkın en zoru.
Cevabını buldu şimdi her soru
En güzel sevgili Nazan, şehidim.

Omuzda taşınan her ölüm yükte
Ürper bu imandan, ey küfür ürk te.
Var olmak sırının hikmeti Türk’te
Aşkın bengi taşa kazan, şehidim.

Varsın ateş dolsun neslimin koynu
Emin ol bükülmez yetimin boynu.
Kuvvet ve kudretle her kirli oynu
Coşkun bir imanla bozan şehidim.

Dile gelin dile ey kalpsiz taşlar
Düşer mi bu vatan, düşse dik başlar.
Bir engin hasrettir gönülde yaşlar
Gözümden damlarsa bazen, şehidim.

Hamit HAYAL / Gönen / 29.01.2016

Bu dünyanın değil mümini handan

Bir yenik sevdayla bitti son sefer
Mehter hicranları vuruyor şimdi.
Sonsuz uykusunda yalnız bir nefer
Hüzünle kalbimi buruyor şimdi.

Talih bize çok mu gördü yaşamı
Zafer sarhoşunun vurgun akşamı.
Bağdat’ı kaybettik, yitirdik Şam’ı
Gözümde yaş yeni kuruyor şimdi.

Yükseliş düşüşe evrildiği gün
Yönümün geriye çevrildiği gün.
Zafer taçlarının devrildiği gün
Hatıramda taze duruyor şimdi.

Ne ruhum ayakta, yücede ne ser
Kim ölmeyi ister, kim ümit keser?
Yorgun coğrafyamda gam yeli eser
Nerde kaldım diye soruyor şimdi.

Bu dünyanın değil mümini handan
Kaldı mı nur için geçecek candan?
Mazlumlar ağlarken zalim bir yandan
Kim bilir ne düşler kuruyor şimdi.

Gelmiyor içimden koyulmak işe
Çare yok ağzımda dökülen dişe.
Ne zaman yol döner yeniden Niş’e…
Bu hikâye beni yoruyor şimdi.

Hamit HAYAL / Gönen / 27.01.2016

Bu bahtsız coğrafya ağlarken yine

Vatan ve milleten, kültür ve dine
Yüklendi sırtına her derdi Mehmet.
Bu bahtsız coğrafya ağlarken yine
Toprağın bağrında can verdi Mehmet.

Şu vefasız zaman her ömrü yerken
Bir kader hükmü bu, gül solar erken.
Son gece, ardından son şafak derken
Sanki bir sabaha gün erdi Mehmet.

Ne bu vatan düşer ne biter canlar
Aşkın sırrı burada, her bilen anlar.
Kalkın ey sultanlar, dirilin hanlar
Yol dönülmez olsa, giderdi Mehmet.

Tarih yine yazar bu coşkun cengi
Ne misli görüldü ne vardı dengi.
Şimdi çiçeklerde bir ölüm rengi
Bütün zamanların en merdi Mehmet.

Bilmeyiz, kimliği nedir zilletin
Küfür yoldaşıymış mutlak illetin.
Ne gam ne kasavet, bu zor milletin
Her biri bir aslan, her ferdi Mehmet.

Gafiller aldanır, kim sansa köksüz
Dağlar yere iner, kalmaz ya göksüz.
Yetimler bıraktı gül yüzlü, öksüz
Allah’a dönerken kederdi Mehmet.

Bir yanda Hak bilmez arsız, azanlar
Bir yanda fıtratı yüce nazanlar.
Tevhidi toprağa kanla yazanlar
Şahadet, alnında kaderdi Mehmet.

Hamit Hayal / Gönen / 14.09.2015

Ve Allah diledi, nur indi çöle

Zulüm zail olur, kahrolur zillet
Son asr-ı sadeti özlemekteyim.
Muhakkak dönecek aslına millet
Mutlu bir şafağı gözlemekteyim.

Ne işin var hâlâ çıkmaz bir yönde
Dedim ki “Milletim kendine dön de.”
Mürşid-i kâmilim peygamber önde
Hak ile batılı yüzlemekteyim.

Sonu hüsran olan nice sürünen
Değer mi uğrunda bunca çürünen?
Yılar var ki yüz bin yılda yürünen
Fikrimde dağları düzlemekteyim.

Dünyayı ayakta tutan son amil
Dün rüyama girdi mürşid-i kamil.
Cenupta ruhlar var, şimalde Şamil
Yükselecek şarkı izlemekteyim.

Ve Allah diledi, nur indi çöle
Sevindim gözyaşım döndü bir göle.
Çağ zulmü baş etti, mümini köle
Hudutsuz çilem var, gizlemekteyim.

Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2015

Şimdi bahar bir sevdadır Herat’ta

Kafkasya’nın karlı dağı göklerde
Boynu bükük eser orda yel şimdi.
Atam göçmüş, kurumuş ya köklerde
Nice sevdiklerim orda el şimdi

Her dem gözyaşıdır tarihte yazan
Mevsimler uykuda, yıllar bir hazan.
Hasret bir yangındır Tuna da azan
Kudret bitti, bükülmede bel şimdi.

Hak yolunda düşen yüce başları
Mahzun bekler yorgun mezar taşları.
Neden düştük, neden bu gözyaşları
Dikenler içinde kalmış gül şimdi

Engin yokuşlara atımı vurdum,
Yine coşkun hallerimle düş kurdum.
Anayurdum, ata yurdum, ak yurdum
Bir zamanlar mamur idi, kül şimdi.

Gamlı Baykuş düşe dalmış serhatta
Malkoçoğlum, nice düşmüş her hatta?
Şimdi bahar bir sevdadır Heratta,
Hüzün değdi, gözlerimde sel şimdi.

Hamit Hayal / Gönen / 24.03.2015

Yüce millet vatan biziz, han biziz

Duamıza kapı açsın göklerde
Allah için süngü yiyen döş bizim.
Bir diriliş bekler bizden köklerde
Nizam-ı aleme yüce düş bizim.

Varsın zaman batsın ücra bir yerde
Bir soysuzdan kalmamalı kir yerde.
Hani Âdem, yüce Zişan pir yerde.
Hakikate adanmış her yaş bizim

Ümitlerim eriş artık bir rüşde
Nice hasret saklı kaldı bir düşte.
Hüzün biter, biter bir gün düşüşte
Hüve’l baki yazan kara taş bizim

Allah biliyor ki zor kul diyetim
Hasretim çok derin, sızlıyor etim.
Başına kalbimin değdiği yetim
Fakir sofrasında pişen aş bizim

Medeniyet, kültür, tarih kan biziz
Bir bedene ruhtan giymiş can biziz.
Yüce millet, vatan biziz, han biziz
Hak yolunda öne düşen baş bizim.

Hamit Hayal / Gönen / 23.03.2015

Bana; “Hasretin ne?”; Diye sordular

Yeni bir cihan bu, yeni ordular,
“Son şafak vaktine giriliş” dedim;
Bana; Hasretin ne?“ diye sordular,
Ben; “Bu millet ile diriliş” dedim.

İmanın düştüğü yerde küfr arsız,
Çağlarım zayolmuş, asırlar kârsız;
Neyleyim dünyayı sevgisiz, yarsız,
Küskün gönüllere; “Eriliş” dedim.

Allah kelamından öte ne ilke,
Ehl-i iman ile mamur bir ülke.
Elbet yakışırdı adalet mülke,
“Haklıya hakkınca veriliş” dedim.

Allah’ı bir bilmek, teslimiyet şan,
Secdemden iz olsun alnımda nişan.
Mürşid-i kâmilim Nebiy-i Zişan,
“Yolunda bir mümin görülüş” dedim.

İman bir bağlanış, züht ile akın,
Maziyi hayal et, Allah’a yakın.
Gönlüne bir keder düşmesin sakın,
“Sökülürse farzdır örülüş” dedim.

Bir hakikat değil elbette zahir,
Talih mi ters döndü, küfür mü mahir?
Hangi mümin vardır çekmesin kahir,
“Bir hicrete döner sürülüş” dedim.

Bir muhteşem zaman ile yine ben,
Devletimden ferman diye sine ben,
Ruh ve beden siper ettim dine ben,
“Kader her defter de dürülüş” dedim.

Hamit Hayal / Gönen / 28. 02. 2014

Vatan

Gurbet şafağına ak düşmüş talih,
Hasretle andığım bir yardır vatan;
Bir kader hükmünce yazılmış tarih,
Yeryüzünde cennet diyardır vatan.

Vatan ne dağ taşta görülen zahir,
Sevdayla vuran kalp, sevmekle mahir;
Ne fark eder sürse bin yıllar kahir,
Nice kalpler yakan bir nardır vatan.

Vatan, hasretinden mahrum ve köksüz
Çok şükür, kalmamak cihanda göksüz.
Aşkım, gözünde yaş taşıyan öksüz,
Sarıkamış ta ki zor kardır vatan.

Bir şefkat ocağı, bir ana bağrı,
Her gönül yurduna düşen bir çağrı;
Onsuzluk başka dert, başka bir ağrı.
Namus, şeref, bayrak ve ardır vatan.

Gerçekle aramda yalnız bir perde,
Başkadır bu toprak, dermandır derde.
Cennet düş âlemi, ölüm siperde,
Gözümden akan yaş, pınardır vatan.

Hayat bir arzudur yorgun bakışta,
Ümit her yazında, hasret var kışta
Kucaklar dünyayı kalp her yakışta,
Ebede kök salmış çınardır vatan

Cennet bu toprakta, bende kanaat,
Gönlümde çark döner, işlerken sanat;
Hudutsuz göklerde kuş çırpsın kanat,
Ölüm bile ölür, hep vardır vatan

Hamit Hayal / Gönen / 11.01.2013

Kor alevde bir gül mü var yanınca

Bir adı sonsuzluk olan göklerde,
Şu gülen yıldızlar, güneş, ay bizim.
Aslımız var bizim derin köklerde,
Kalplerin fethinde yüce pay bizim.

Yaşandı en güzel delişmen çağlar,
Asırlar fethettik, baş eğdi dağlar.
Ey bizi bugünden maziye bağlar,
Hak katında en şerefli soy bizim.

Bir aşka adanmak gitmez mi hoşa,
Boşuna kalkmadık, düşmedik boşa.
Emir Haktan gelir, biz koşa koşa,
Merve bizim Safa bizim say bizim.

Gök ekinler başlanınca hasada,
Gam bitiyor, kalmıyor bir tasada.
Yüce Allah hüküm kılmış yasada,
Gözyaşından ırmak bizim, çay bizim.

Gözlerimiz dolar dünü anınca,
Allah’a bir bende olmak şanınca.
Kor alevde bir gül mü var yanınca,
Şaha kalkmışa kızıl atlar, tay bizim.

Ölüm beri, ötesinde yaşayan,
Gönlümüzü dosta kıldık aşiyan.
Yüreğinde ölmez cevher taşıyan,
Ağa bizim, paşa bizim, bey bizim.

Biliyorum, cevap gelir çağrıma,
Yardan ayrı kalmak gider ağrıma.
Bir sitem mi var saplanmış bağrıma,
Hasletimce düğün bizim, toy bizim.

Benliğimce yücel her çağı aşta.
İsmim var okunur, bir bengi taşta.
Gel gör beni Hak yolunda savaşta,
Soyu Oğuz olan yüce boy bizim.

Hamit Hayal / Gönen / 14.06.2014

Ve insan çürümüş, muktedir riya

Nice hatıradan destanlar ördüm,
Her kederde gözden coşan sel ağlar.
Dünyanın bin türlü halini gördüm,
Anladım ki yaran ağlar, el ağlar.

İnsan ki özünde kalmış bir naçar,
Dünyada aşk var mı, kim ümit saçar,
Kim gönül fetheder, kim bir çağ açar,
Bir ağızda garip kalmış dil ağlar.

Bu bağlar bu dağlar, kuşu kurdumu,
Nice atan kalpler vardı, durdu mu?
Özledim ben eski gönül yurdumu,
Şimdi bir virane kalmış il ağlar.

Ne Hak düşer ne Hakkı kurt boğardı.
Şafaklar geç kalmaz, güneş doğardı.
Ağrıyan başımı bacım oğardı,
Zülfünün ucunda şimdi tel ağlar.

Cananların meyli elbet canaydı,
Gönül kudretimiz cennet anaydı.
Sevgi güldü, aşklar Haktan yanaydı,
Mecnun nerde, garip kalmış çöl ağlar.

Varsın dönsün yine bu köhne dünya,
Dün geri gelecek, gördüm bir rüya.
Ve insan çürümüş, muktedir riya,
Sunam çekip gitmiş, şimdi göl ağlar.

Bir zamanlar ceddim, atam sağlarken,
Tarih yazdı, sevincimden ağlarken.
Bugünden yarına ümit bağlarken,
Bir bahara hasret kalmış gül ağlar.

Hamit Hayal / Gönen / 07.06.2014

Oğuzda boyların adıdır Mehmet

Bir tarih yazmaya yetmez mi rüştü,
Ne şanlı çağların adıdır Mehmet.
Kara topraklara bir gül mü düştü,
Devrilen her dağın adıdır Mehmet.

Kader midir, neden eksik olmaz şer,
Nice bir ülküyü ararmış beşer.
Ümidim ol benim, bahtımda yeşer,
Vatandan bağların adıdır Mehmet.

Ümit şafağımın müjdecisi tan,
Zaten alnımıza yazılmış vatan;
Şu kara toprakta sonsuza yatan,
Ebedi sağların adıdır Mehmet.

Allah şahittir ki bizim bu eller,
Hasret türküleri söylesin yeller;
Ayrılık var elbet, coşmaz mı seller,
Vuslata ağların adıdır Mehmet.

Allah’a şahadet ehlince nişan,
Mürşid-i kamildir Nebiy-yi Zişan;
Yetmez mi dünyada aldığımız şan,
En ulu beylerin adıdır Mehmet.

Kaderin hükmüne yürürken başta,
Yazdığın destanlar bir bengi taşta;
Baharını görmüş, en taze yaşta,
Tadılmış toyların adıdır Mehmet.

Allahın emrine itaat zansız,
Türklük tarihinde kalmadı hansız;
Yenilmek zamansız, düşmekte ansız,
Oğuzda boyların adıdır Mehmet.

Hamit Hayal / Gönen / 18.06.2013

Sultan Süleyman’dan sonra yastayım

İnsanın gönlümde coştuğu çağ gel,
Sardı, sarmaladı bunca ah bizi;
Türklüğün yücelip, koştuğu çağ gel,
Bir derin pişmanlık, yakar vah bizi.

Zaman bırakmadı, gün çözdü ahtı,
Felek gönlümüzden devirdi tahtı;
Dönsün istiyorum Türklüğün bahtı,
Ağlatır işlenen her günah bizi.

Kader çizgisine yakın bir yönde,
Asırlar yürüdük, koştuk hep önde;
Yıllar sonra bir gün arkana dön de,
Bir çıkmazda bırakmıştır bah bizi.

Milletim, azamet tavrı takında,
Küfrün diyarına kim var akında?
Belki tüten ocak kalmaz yakında,
Alsın gemisine artık Nuh bizi.

Hangi nefis kaldı, alsın ibreti,
Tatmayan kaldı mı bunca işreti;
Bir ömür beklerken kutsal hicreti,
Artık taşımıyor yorgun ruh bizi.

Tarihten aradık bir nişane, iz,
Ey kader sen bize yeni baştan çiz;
Diriliş beklerken her şafakta biz,
Kâh ağlattı kader, yaktı kâh bizi.

Milletim, ezelin, ebedin çile,
Bir gün hasretlerim gelecek dile;
Engin sevdik, gönül verdikte güle,
Yıldızlar sırt döndü, yaktı mah bizi.

Düşlerde İran da, Necd de, Fas’tayım,
Asırlar geçti ben hâlâ hastayım;
Sultan Süleyman’dan sonra yastayım,
Neden garip koydu ulu şah bizi.

Hamit Hayal / Gönen / 15.05.2013

Rahmet akar gözümüzden, yaş değil

Dünden savursa da asra yel bizi,
Yaşanır mı bir rüyaya dalmadan;
Alır gider bir ummana sel bizi,
Gönül verdik bir karşılık almadan.

Bize tabi kıldı gökler ayını,
Boynumuza astı burçlar yayını;
Nice gönüllerde zafer payını,
Kardeşçe paylaştık, düşman olmadan.

Ömrümüzden geldi geçti asırlar,
Hak taşıdık, sırtımızda nasırlar;
Bir gün çözülürse geç kalmış sırlar,
Mümkün mü insanın gözü dolmadan?

Öne düşer piri fani zatımız,
Her daim eğerli durur atımız;
Bizi bekler gökte yüce katımız,
Nefisler öldürdük, beden ölmeden.

Vatandır kalpteki ağrımız, azan,
Her birimiz elbet bir Salur Kazan;
Bize bu dünyada bir kader yazan,
Dönme dedi maşukunu bulmadan.

Aşkın sultanının bağlarında biz,
Yıldızlara vardık dağlarında biz;
Sevdamızın erken çağlarında biz,
Gülen yüzlerde bir güldük solmadan.

Ayak olduk insanlığa, baş değil,
Öyle sevdik, yüreğimiz taş değil;
Rahmet akar gözümüzden, yaş değil,
Bu dünyada hasretimiz kalmadan.

                      Hamit Hayal

Düşeceğiz yollara, zamanın fethi yakın

Bir zamanlar tarihte ilahi şanla varken,
Kıskanırdı coşkunca akan nehirler bizi;
Toprağı vatan yaptık, talih nişanla varken,
Öptü, bağrına bastı yerde şehirler bizi.

Ezelde Hakla yandık, ebette Hakla yansak,
Düne bağlansa gönül zamanın nur selinden;
Dile gelse de zaman, Hakkı birlikte ansak,
Birlikte tutsak aşkın arşa varan elinden.

Düşmeyen hangi kale var gönlümüzde aşka,
Bilirim kuşatmadan hasretin her rengini;
Yarın ki dünya bile yaşanan dünden başka,
Bulacak sevgililer sevgiliyle dengini.

Tarih denen akışı tatmak var iken düşte,
İşledik insanlığın gönlüne hür nakışlar;
Her çocuk anar bizi ve anneler gülüşle,
Kolay olmadı sönmüş ocakları yakışlar.

Bir ibret aynasına dalıp bakan ela göz,
İnleyen yarasıyla bir melûlce kanarken;
Yüreğinde bir ateş, hâlâ diri yanan öz;
Sanki bir efsaneden alev alır anarken.

Talih döndü tarihte, garip kaldı adımız,
Sanki son secdesinde vuslat etti son hanlar;
Bir damla gözyaşını kucaklarken yâdımız,
Arz edildi ta arşa arzdan kutsal andımız.

Devirdik tek hamlede yere inmez başları,
Kucaklandı, emsalsiz ruhsat ile insanlar;
Bir nura kavuşturduk beden denen taşları,
Artık gönül dilinde buluşltu tüm lisanlar.

Biliyorum dünya da ne varsa hep çürüyor,
Nice düzenler var ki bir hamlede evrildi;
İrademiz dışında kader defter dürüyor,
Kalmadı saltanatlar, bir gün sessiz devrildi.

Ey bahtım; Sen yine de hakikat ile arın,
Ara bul, enginlerde bekler seni bir füsun;
Bu dünya kurulacak yeni baştan ve yarın,
Allahın inayeti yeter, gerekmez efsun.

Bu millet ile yine çekip de hasretle ah,
Tarihi yapmak için şafakta başlar akın;
Yine biziz zamanın beklediği zorlu şah.
Düşeceğiz yollara zamanın fethi yakın,

Hamit Hayal / Gönen / 14.05.2013

Vatan 2

Ocağım tutuşsun, kül olsun bir an,
Yıkılmış, virane bir handır vatan;
Mazlumun cennette gül olduğu an,
Çözülmez bir esrar, nihandır vatan.

Omuzlar üstünde yere düşen baş,
Vatan kara toprak, vatan kara taş;
Vatan kalp ağrımız, gözümüzde yaş,
Asırlar, seneler, bir andır vatan.

Kimi kudret ister, kimi bir asa,
Toprağa düşmekten etmeyiz tasa;
Kim ki kalbi yanar, bürünür yasa,
Allah’a emanet her candır vatan.

Gökler yere inse, yer çökse eğer,
Nice hasretlere bir vatan değer.
Vatan aşka ülkü, yanmakmış meğer,
Türklüğe bir mülk-i cihandır vatan.

Hangi nefis vardır, ebed, ölmeyen,
İçimizde bir yürek var, yılmayan;
Bizi küfre mecbur, mahkûm kılmayan,
Bir olan Allah’a inandır vatan.

Nice nesilleri toprak yiyecek,
Zulüm mantığınca günah giyecek;
Tarih son sözünü bir gün diyecek,
Al bayrak üstünde al kandır vatan.

Hamit Hayal / Gönen / 13.05.2013

Tarihe küskünüm, talih ile küs

Şehitler yurdunda son öksüz gazi,
Tarihe küskünüm, talih ile küs;
Şimdi hatıramda bir yorgun mazi,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Aç bana göklerin kapısını aç,
Üstünden asırlar geldi geçti, kaç;
Elbette değildi son zafer Mohaç,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Geçen asırları ibretle anıp,
Bir yandan içimde hasretle yanıp;
Dalarım bir düşe, düşten uyanıp,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Hükmünü yitirdi artık yarlığım,
Bir hayalden öte nedir varlığım;
Nicedir kesildi taş uygarlığım,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Sanki bir çocuğun hıçkırık sesi,
Bayram yeni bitti, ya da ertesi;
Yılardır çalınır hicran bestesi,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Akıncı, efsane artık dillerde,
Huduttan hududa yorgun illerde;
Bülbül hicretinde, solmuş güllerde,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Hislerime derin hasret katarken,
Vakit geçti, güneş battı batarken;
Toprakta binlerce şehit yatarken,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Çıkmıyor karşıma illet er gibi
Sanki kara toprak beni yer gibi,
Geçti zamanların, göçtü der gibi,
Tarihe küskünüm, talih ile küs.

Hamit Hayal/Gönen/13.05.2013

Search
Advertisement
Uyarı
Yayınlanan yazıların tüm hakları 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun telif haklarına ilişkin hükümlerine göre Hamit Hayal’e aittir.Alıntı yapılan yazı, alıntı yapılan yazıya aktif link verilerek kullanılabilir
Yazılarımızın bir kısmına Facebook sayfamızdan da ulaşabilirsiniz
Sayfalar
Son Yazılar
Slideshow
Gallery
1974 1975 4_0 3_0 2_0 6
memurlar.net
Tarihte Bugün

Tarihte Bugün v.8.0
NewStatPress
Visits today: _
UserOnline
1 User Browsing This Page.
Users: 1 Guest
Arşivler
Son Yorumlar