Ecel hiçliğe bir hüküm kusunca

Ezeli tükeniş hiçe karışmak,
Allaha açıldı eli nefsimin.
Uzun sürdü ölüm ile barışmak,
Sonunda büküldü beli nefsimin.

Ölüm bir yalnızlık, iki heceli,
İçimde taşıdım korkunç eceli.
En aşkın ateşe gündüz geceli,
Durmadan üflerdi yeli nefsimin.

Ölümü işlerken kaderin çarkı,
Hayat nağmelerden örülü şarkı.
Ezelin ebedden var mı bir farkı,
Gaybın ötesinde ili nefsimin.

Nefrete, günaha, küfre bilenip,
Aslında yıkıldım her gün ilenip.
Şimdi hakikati Haktan dilenip,
Allah’ı zikreder dili nefsimin.

Gönle ateş değdi dili susunca,
Dünyayı işlermiş kendi usunca.
Ecel hiçliğe bir hüküm kusunca
Kudreti kalmadı ölü nefsimin.

Hamit Hayal / Gönen / 07.12.2013

Leave a Reply

*

Search
Advertisement
Uyarı
Yayınlanan yazıların tüm hakları 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun telif haklarına ilişkin hükümlerine göre Hamit Hayal’e aittir.Alıntı yapılan yazı, alıntı yapılan yazıya aktif link verilerek kullanılabilir
Yazılarımızın bir kısmına Facebook sayfamızdan da ulaşabilirsiniz
Sayfalar
Son Yazılar
Slideshow
Gallery
1974 1975 4_0 3_0 2_0 6
memurlar.net
Tarihte Bugün

Tarihte Bugün v.8.0
NewStatPress
Visits today: _
UserOnline
1 User Browsing This Page.
Users: 1 Guest
Arşivler
Son Yorumlar