Yerime gülleri koklarmış annem

Gurbet çocuğuyum, çileli ömrüm,
İçinde yasları saklarmış annem.
Hasret dolu geçti bileli ömrüm,
Karalı bahtımı aklarmış annem.

Arştan yere inmiş anne okulu,
Özünde merhamet, sevda dokulu,
Annem dudakların gülden kokulu.
Kalbime sevgiyi eklermiş annem.

Halimi bilirsin, himmet yaradan,
Kurtar beni bu hasretten, yaradan.
Hayalim şu dağlar çıksın aradan,
Yıllardır yolumu beklermiş annem.

Şimdi bir ihtiyar oldu ya yaşım,
Merhamet yurdunda sımsıcak aşım;
Boynum bükülmezdi, dik idi başım,
Ağrırken alnımı yoklarmış annem.

Ayrılık annemle aramda perde,
Bir türlü bitmiyor, başlar bir yerde.
Bekledim gelmiyor, o yıllar nerde,
Yerime gülleri koklarmış annem.

Ömrüme düştü de son dertli güzün,
Neden bu ayrılık, neden bu hüzün?
Nur-u cemalinden mukaddes yüzün,
Aklımı imanla yüklermiş annem.

Kara saçlarını ak eden annem,
Bu kirli dünyayı pak eden annem;
Eminim, cenneti hak eden annem,
Gökleri dik tutan köklermiş annem.

Hamit Hayal / Gönen /30.09.2013

Leave a Reply

*

Search
Advertisement
Uyarı
Yayınlanan yazıların tüm hakları 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun telif haklarına ilişkin hükümlerine göre Hamit Hayal’e aittir.Alıntı yapılan yazı, alıntı yapılan yazıya aktif link verilerek kullanılabilir
Yazılarımızın bir kısmına Facebook sayfamızdan da ulaşabilirsiniz
Sayfalar
Son Yazılar
Slideshow
Gallery
1974 1975 4_0 3_0 2_0 6
memurlar.net
Tarihte Bugün

Tarihte Bugün v.8.0
NewStatPress
Visits today: _
UserOnline
1 User Browsing This Page.
Users: 1 Guest
Arşivler
Son Yorumlar